• Wpisów:193
  • Średnio co: 15 dni
  • Ostatni wpis:7 lata temu, 19:00
  • Licznik odwiedzin:81 412 / 3029 dni
Jesteś niezalogowany. Niektóre wpisy dostępne są tylko dla znajomych.
 
  • awatar ♥ eMka ♥: Zapraszam do mnie wielka wyprzedaż ; ciuchy , ramka cyfrowa i telefony na prawdę tanio . Może akurat wpadnie Ci coś w oko :)
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (1) ›
 

 
Już koniec ferii ... niestety
Komu się skończyły ???
 

 
Królik Burgundzki to stara francuska rasa królików. Odznaczająca się bardzo dobrym umięśnieniem, dobrymi przyrostami masy ciała, dużą plennością i odpornością. Hodowana głównie we Francji, Włoszech, Belgii, Szwajcarii i Czechach. Używana jako materiał do produkcji żywca króliczego.

Ubarwienie podobne jak u nowozelandzkiego czerwonego. W Europie występuje duże zróżnicowanie barwy okrywy włosowej od jasno-ceglastej do ciemno-ceglastej. W Polsce wzorzec przyjął umaszczenie włosów pokrywowych piaskowoczerwone(płowe), jednolite na grzbiecie i bokach. Obwódki wokół oczu, podbrzusze oraz wewnętrzna strona ud i ogon rozjaśnione.
 

 
Królik podpalany (P) zaliczająca się do małych ras królików użytkowanych w kierunku futerkowym. Najliczniej występuje w Polsce w odmianie czarnej. Odmiana niebieska i hawana jest mniej popularna. Królik ten został wyhodowany w Anglii w latach osiemdziesiątych dziewiętnastego wieku, przez krzyżowanie zajęczaków z dzikimi królikami. Królik ten posiada charakterystyczne ubarwienie - barwa włosów pokrywowych jest czarna z pomarańczowym (płomienistym) podpalaniem 1. Masa ciała w wieku 6 miesięcy i powyżej:
kg 2,00-2,19 2,20-2,49 2,50-3,29 3,30-3,50
pkt. 8 9 10 9


Najniższa dopuszczalna masa ciała królika w wieku 6 miesięcy i powyżej - 2,0 kg, najwyższa - 3,5 kg.
Przy ocenie samic i samców na wystawie dopuszcza się masę ciała o 5 % niższą niż podana w tabeli.

2. Budowa ciała:
Harmonijna budowa ciała. Tułów walcowaty. Głowa osadzono mocno na krótkiej szyi. Kończyny krótkie. Ogon prosty. Budowa samic wyraźnie delikatniejsza. Brak podgardla.

3. Typ rasowy:
Głowa krótka i szeroka(okrągła). Uszy mięsiste, owłosione, o długości od 9 cm do 10 cm.

4. Jakość okrywy włosowej (gęstość, sprężystość i jedwabistość):
Okrywa włosowa bardzo gęsta i sprężysta, jedwabista, o silnym połysku. Długość włosów pokrywowych 2,5 cm.
  • awatar Galaxy Lama: kroliczanorka.blogspot.com/ obserwuj moje pierwsze kroki na nowym blogu. Pozdrawiam :*
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (1) ›
 

 
Królik Bugs – postać fikcyjna z serii kreskówek Warner Brothers, wymyślony w 1938 przez Teksa Avery’ego i Chucka Jonesa. Po raz pierwszy pojawił się w A Wild Hare (27 lipca 1940). Bugs chrupie marchewkę i często powtarza Co jest, doktorku? (What’s up, doc?). Jego stałym antagonistą jest myśliwy Elmer Fudd.

Charakterystycznego głosu użyczył mu komik Mel Blanc. Poza nim dubbingowali go także Jeff Bergman, Greg Burson, Billy West, Joe Alaskey, Samuel Vincent i Noel Blanc, a w Polsce - Krzysztof Tyniec i Robert Rozmus i inni.

Inspiracją dla stworzenia postaci Królika Bugsa był Clark Gable w filmie Ich noce z 1934. Scena, w której aktor u boku Claudette Colbert próbuje złapać autostop, jednocześnie chrupiąc marchewkę, przeszła do historii kinematografii.

W 1953, postać pojawia się w filmie Bycza sprawa.

W 1996 wraz z innymi bohaterami kreskówek wytwórni Warner Brothers „wystąpił” z m.in. Michaelem Jordanem w filmie Kosmiczny mecz, a w 2003 w podobnej, pół-animowanej produkcji Looney Tunes znowu w akcji (Looney Tunes: Back in Action).

W 2002 amerykański magazyn TV Guide ogłosił Królika Bugsa największą osobowością filmu rysunkowego wszech czasów.Zwariowane Melodie (oryginalny tytuł angielski: Looney Tunes lub Merrie Melodies, 1929-1969) – seria krótkich, animowanych filmów, produkowana przez wytwórnię Warner Bros. Kreskówki te opowiadają o przygodach królika Bugsa, kaczora Daffy’ego, kota Sylwestra, ptaszka Tweety’ego, myśliwego Elmera, Diabła Tasmańskiego Taza, Kojota i Strusia Pędziwiatra, Pirata Sama, Babci i innych postaci.
 

 
Rasa holenderski (H) została wyhodowana w Holandii i jest jedną z najstarszych ras królików. Królik holenderski należy do ras małych królików. Masa dorosłego zwierzęcia powinna mieścić się w granicach pomiędzy 2,25 a 3,25 kg. Zaliczany jest do ras futerkowych normalnowłosych. Okrywa włosowa powinna być bardzo gęsta, sprężysta, jedwabista, o silnym połysku. Królik holenderski występuje w wielu odmianach barwnych i cechuje się bardzo swoistym rysunkiem. Przednia część tułowia jest biała a tylna cześć tułowia kolorowa (różna w zależności od odmiany barwnej). Co ciekawe tylne kończyny powinny być zakończone w białe 3 - 5 cm skarpetki. Uszy oraz górna część głowy zabarwiona na kolorowo - ta sama barwa, co w tylnej części tułowia. Szczegóły co do barwy znajdą państwo poniżej.
W Polsce rasa ta jest hodowana amatorsko, ale wszystkim, którzy podejmują się tej trudnej hodowli (ze względu na uzyskanie optymalnego rysunku) życzę wyhodowania samych wybitnych sztuk.
 

 
Hermeliny (He) należą do najmniejszych przedstawicieli królików.
Waga dorosłych królików nie powinna przekraczać 1,5 kg.
Króliki miniaturowe są rasą hodowaną głównie na potrzeby sklepów zoologicznych.
Występuje w następujących odmianach:
czerwonooki (Hec) - genotyp aa -- -- -- --
niebieskooki (Hen) - genotyp AA -- -- -- -- xx

Wymagania wzorcowe masy ciała w poszczególnych miesiącach życia dla tej rasy królików przedstawiają się następująco:

wiek (miesiąc) 3 4 5 6
masa w kg 0,6 0,8 1,0 1,3
 

 
Królik tej rasy swoją sylwetką przypomina zająca i stąd też wzięła się jego nazwa zajęczak. Zaznaczyć jednak należy na wstępie, iż królik ten nie został wyhodowany ze skrzyżowania królika z zającem tylko dzięki selekcji i pracy hodowlanej idącej w tym kierunku.

Zajęczak posiada długi tułów, wysoko ustawiony, z podkasanym brzuchem. Głowa mocno osadzona na krótkiej szyi z charakterystycznymi wypukłymi i ciemnobrązowymi oczami. Uszu stojące dobrze owłosione na krawędziach zakończone czarną barwą. Kończyny tylne mocne, długie, ustawione równolegle do tułowia. Dzięki cienkim, długim, prostym i wysoko ustawionym przednim kończynom królik uzyskuje tak charakterystyczną dla tej rasy sylwetkę. Ogon długi, prosty, ustawiony prostopadle do tułowia. Barwa okrywy mahoniowo-brązowa (lisia) z połyskiem w części brzusznej jaśniejsza. W polskim wzoru zajęczak występuje w jednej odmianie barwnej mahoniowo-brązowej. Za granicą wyhodowano później osobniki o barwie: białej, podpalanej czarnej i podpalanej niebieskiej.
 

 
Rasa kalifornijska (K) została wyhodowana w Ameryce niedaleko Kalifornii, dzięki temu zawdzięcza swoja nazwę. Stworzył ją hodowca J. Westa przez szereg skomplikowanych krzyżowań międzyrasowych. Materiałem wyjściowym do pracy hodowlanej były rasy: nowozelandzki biały, szynszyl oraz himalajski (inaczej rosyjski po której odziedziczył barwę umaszczenia). Króliki kalifornijskie cechują się bardzo szybkim wzrostem a zarazem dobrym umięśnieniem. Za zaletę tej rasy uważa się stosunkowo nieduże zużycie paszy na jednostkę przyrostu oraz niewielkie wymagania co do jakości paszy. Ta ostatnia cecha spowodowała, że królik ten jest często hodowany nie tylko na fermach, ale również w przydomowych hodowlach.
 

 
Rasa ta znana również pod nazwami "srebrzysty duży", i "srebrzysty szampański" została wytworzona we Francji około 1730 r. Odznacza się harmonijną budową ciała, tułowiem walcowatym i dobrze umięśnionym.
Osobniki dorosłe osiągają masę ciała około 4,5 kg. Uszy mają stojące, mięsiste, średnio długie, o wyraźnie zaokrąglonych końcach; oczy i pazurki brązowe.
Barwa okrywy włosowej jest srebrzysta (w odmianach jasnej i ciemnej); na głowie i kończynach występują ciemniejsze oznaki. Efekt srebrzystości wywołują białe wierzchołki włosów pokrywowych na tle popielato-niebieskiego podszycia. Cecha ta może występować w połączeniu z każdym umaszczeniem zasadniczym; rozróżnia się np. króliki czarnosrebrzyste, niebieskosrebrzyste i żółtosrebrzyste. Skóry stanowią cenny surowiec futrzarski.
Króliki tej rasy odznaczają się wysokimi wskaźnikami użytkowości rzeźnej. Udział mięsa w tuszce wynosi ponad 82%. Używane są do produkcji materiału rzeźnego będą też do krzyżówek międzyrasowych.
 

 
Olbrzym srokacz (OS) to rasa, która została wyhodowana w Anglii, przez krzyżowanie białych olbrzymów belgijskich z lokalnymi rasami o plamistym ubarwieniu. Wzorcowa barwa tej rasy (opisana szczegółowo poniżej) jest w małym stopniu dziedziczona, co powoduje, iż uzyskanie potomstwa odpowiadającego wzorcowi jest bardzo trudne. W miotach otrzymujemy młode o barwie srokatej, czarnej(recesywne) i srokatej niepełnej tzw. Chapliny (dominujące). Zagadnienie to jest szczegółowo omówione w dziale Hodowla. Sam "rysunek" jest również trudny do osiągnięcia wśród srokato umaszczonego potomstwa w miocie, a zdarza się i tak, że z miotu nie ma ani jednego osobnika o prawidłowej barwie. Dlatego można śmiało powiedzieć, że jest to rasa dla hobbystów.
 

 
Spośród wielu różnorodnych ras królików możemy wyróżnić tak zwanego królika belgijskiego. Jest to rasa zaliczana do grona dużych królików, a dorosłe zwierzę jest w stanie osiągnąć wagę nawet do około dziesięciu kilogramów. Królik belgijski może być oczywiście hodowany w warunkach domowych, chociaż ze względu na swoje dość duże rozmiary, jest o wiele rzadziej wybierany niż inne domowe króliki dla dzieci.

Królik belgijski odznacza się przede wszystkim prostym ogonem, dość szeroką głową, osadzoną na krótkiej szyi oraz tułowiem o długości sięgającej do około siedemdziesięciu centymetrów. Zwierzę to najczęściej jest barwy ciemnoszarej, chociaż można się również zetknąć z królikami belgijskimi posiadającymi brązowawy odcień sierści.
 

 
długo już pisałam o kotach teraz zajmę się opisywaniem królików <3